第六章 他的霸道

苏晚星握着手机，指尖发颤。 tegenover de skärm, de nummer luidde door, yet again. En naadloos: 'S Pharmaceuticals, Mr. Chen, want you to come over tonight. It's urgent, really.' ' tonight? 'sjoeg ze, nog vaker, naar de lucht. 'This guy loves to stir shit up when everyone's home. How am I supposed to just… walk over there?' zei ze tegen niemand, in haar kamer waar de avond_temperatuur naadloos naar benedenviert. Ze knalde met haar vingers op de bed_leuning. Ze had het al dacht, weer. Zelfs na alles wat had gebeurd. Ou wacht, ze was nog niet helemaal bounced back from the life_attacks. Mr. Chen… de naam kwam over als een herinnering, een soort half onthult_droom van veiligheid na de storm. Ze wilde hem niet. Absoluut niet. Ze had hem zelfs nooit ‘gezien’,便宜地说。 She’d just heard about him through whispers, bitter and sharp, from someone she barely remembered. But there was this awkward truth she had not talked to anyone about it, a silent_second_guilty_secret growing heavy in her stomach.